Bij de SKE beschikt elke locatie over een oudercommissie om de uitvoering van de opvang met elkaar te bespreken. Daarnaast is er een centrale oudercommissie die met de directeur van SKE kinderopvang overlegt over de algemene lijnen van het beleid op het gebied van kwaliteit en pedagogiek. Zo denken de ouders actief mee over de opvang van hun eigen kinderen en over het beleid van de organisatie.
Ik vind het goed dat er een oudercommissie is, bij ons kinderdagverblijf is er ook een oudercommissie, en ik vind dat de ouders recht hebben om de uitvoering van de opvang met elkaar kunnen bespreken. En zo weten ze ook wat er speelt bij het kinderdagverblijf, en kunnen dingen waar de ouders tegenaan lopen eerder bespreekbaar gemaakt worden, en dus ook uitgepraat worden.
Posts tonen met het label Brainstormen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Brainstormen. Alle posts tonen
vrijdag 12 december 2008
donderdag 11 december 2008
Nederland bijna hoogste babysterfte Europa.
Nederland behoort nog steeds tot de landen met de hoogste babysterfte van Europa. Een op de honderd baby's in Nederland sterft tijdens of direct na de geboorte. Dit blijkt uit een onderzoek van onder meer TNO en het Maatsricht UMC.
Alleen Frankrijk en Letland slechter
De laagste babysterfte is in Luxemburg, Slowakije en Spanje. Daar sterven vijf op de duizend baby's de eerste uren na de bevalling. Alleen Frankrijk en Letland scoren slechter dan Nederland: elf op de duizend baby's. In 1999 had Nederland nog de hoogste babysterfte van Europa.
Oorzaken
De grote vraag is wat de oorzaak is van de hoge babysterfte in Nederland. Waarschijnlijk heeft de relatief hoge leeftijd van moeder invloed op de cijfers. Ook is het aandeel meerlingzwangerschappen in ons land hoger dan in andere Europese landen. Andere oorzaken zijn de terughoudendheid van artsen met het behandelen van extreem vroeg geboren baby's en de geringe prenatale screening op aangeboren afwijkingen.
Ik vind het heel erg dat Nederland bijna de hoogste babysterfte van Europa heeft. Ik hoop dan ook dat er hier snel iets aan gedaan wordt, ook al wordt het beter, het is erg raar dat wij als zo'n klein land bijna de hoogste babysterfte van Europa hebben.
Alleen Frankrijk en Letland slechter
De laagste babysterfte is in Luxemburg, Slowakije en Spanje. Daar sterven vijf op de duizend baby's de eerste uren na de bevalling. Alleen Frankrijk en Letland scoren slechter dan Nederland: elf op de duizend baby's. In 1999 had Nederland nog de hoogste babysterfte van Europa.
Oorzaken
De grote vraag is wat de oorzaak is van de hoge babysterfte in Nederland. Waarschijnlijk heeft de relatief hoge leeftijd van moeder invloed op de cijfers. Ook is het aandeel meerlingzwangerschappen in ons land hoger dan in andere Europese landen. Andere oorzaken zijn de terughoudendheid van artsen met het behandelen van extreem vroeg geboren baby's en de geringe prenatale screening op aangeboren afwijkingen.
Ik vind het heel erg dat Nederland bijna de hoogste babysterfte van Europa heeft. Ik hoop dan ook dat er hier snel iets aan gedaan wordt, ook al wordt het beter, het is erg raar dat wij als zo'n klein land bijna de hoogste babysterfte van Europa hebben.
Nederlandse kinderopvang scoort middelmatig.
In een nieuw onderzoeksrapport van Unicef wordt vergeleken hoe de rijkste landen ter wereld omgaan met kinderen in hun eerste levensfase. Nederland scoort, net als Oostenrijk en het Verenigd Koninkrijk positief op vijf van de tien criteria. Aandachtspunten zijn het ouderschapsverlof en de hoge kosten voor kinderopvang.
Volgens het rapportvan Unicef 'Innocenti Report Card 08 - The Childcare Tranisition' is de huidige opgroeiende generatie de eerste waarvan een meerderheid een belangrijk deel van hun prille leven buitenshuis wordt opgevangen of verzorgd. Bijna 80 procent van alle drie- tot zesjarige kinderen in de rijke landen bevindt zich in enige vorm van voorschoolse educatie.
Eerste levensjaar thuis
Alleen Zweden voldoet aan alle voorgestelde criteria, gevolgd door IJsland. Denemarken, Finland, Frankrijk en Noorwegen voldoen aan acht criteria. Nederland scoort dus op vijf criteria. Aandachtspunt voor ons land is de duur van het ouderschapsverlof. Hiermee behoort Nederland tot de laagste van de landen van de EU. In Scandinavische landen is het mogelijk dat één van de ouders minstens het eerste levensjaar thuis met de baby kan doorbengen.
Ook wordt in het rapport aandacht gevraagd voor de hoge kosten van kinderopvang. Volgens het rapport betalen ouders in Nederland gemiddeld 44 procent van de totale kosten voor kinderopvang. Maar dit percentage zou gaan over het jaar 2005. Inmiddels betalen ouders in Nederland 23 procent van de kosten en wordt dit volgend jaar verhoogd naar 29 procent.
Reactie NJi
Het Nederlands Jeugdinstituut heeft in een reactie op het rapport laten weten dat er niet alleen ruimte voor verbetering is van het beleid, maar dat ook de praktijk aanleiding geeft tot verbetering. ze noemt het VVE-beleid als voorbeeld waarin Nederland in het Unicef-rapport voor wordt geprijst. De praktijk is echter anders, aldus het NJi. Kinderen verkeren minder samen in een groep en segregatie treedt nog steeds op. Alleen de voorgenomen harmonisatie zal kunnen bijdragen aan een oplossing.
Ook doet Nederland het volgens het rapport niet slecht op het gebied van de kwaliteit. De drie criteria (voldoende jaren opleiding van de leidsters, het aantal opgeleide leidsters per voorziening en de groepsgrootte) zijn beleidsmatig vastgelegd en de sector houdt zich daar goed aan. 'Uit de praktijk is echter bekend dat daarmee niet alle problemen op het gebied van kwaliteit zijn opgelost', aldus het NJi.
Ik vind het raar dat de Nederlandse kinderopvang middelmatig scoort. Ik heb namelijk het gevoel dat bij ons er echt alles aan wordt gedaan om de kinderen een goed en veilig gevoel te geven. Ze zijn bezig met het kindvolgsysteem en we hebben een gezondheidsprotocol. Dat houdt in dat er wordt gelet op wat de kinderen te eten krijgen.
Volgens het rapportvan Unicef 'Innocenti Report Card 08 - The Childcare Tranisition' is de huidige opgroeiende generatie de eerste waarvan een meerderheid een belangrijk deel van hun prille leven buitenshuis wordt opgevangen of verzorgd. Bijna 80 procent van alle drie- tot zesjarige kinderen in de rijke landen bevindt zich in enige vorm van voorschoolse educatie.
Eerste levensjaar thuis
Alleen Zweden voldoet aan alle voorgestelde criteria, gevolgd door IJsland. Denemarken, Finland, Frankrijk en Noorwegen voldoen aan acht criteria. Nederland scoort dus op vijf criteria. Aandachtspunt voor ons land is de duur van het ouderschapsverlof. Hiermee behoort Nederland tot de laagste van de landen van de EU. In Scandinavische landen is het mogelijk dat één van de ouders minstens het eerste levensjaar thuis met de baby kan doorbengen.
Ook wordt in het rapport aandacht gevraagd voor de hoge kosten van kinderopvang. Volgens het rapport betalen ouders in Nederland gemiddeld 44 procent van de totale kosten voor kinderopvang. Maar dit percentage zou gaan over het jaar 2005. Inmiddels betalen ouders in Nederland 23 procent van de kosten en wordt dit volgend jaar verhoogd naar 29 procent.
Reactie NJi
Het Nederlands Jeugdinstituut heeft in een reactie op het rapport laten weten dat er niet alleen ruimte voor verbetering is van het beleid, maar dat ook de praktijk aanleiding geeft tot verbetering. ze noemt het VVE-beleid als voorbeeld waarin Nederland in het Unicef-rapport voor wordt geprijst. De praktijk is echter anders, aldus het NJi. Kinderen verkeren minder samen in een groep en segregatie treedt nog steeds op. Alleen de voorgenomen harmonisatie zal kunnen bijdragen aan een oplossing.
Ook doet Nederland het volgens het rapport niet slecht op het gebied van de kwaliteit. De drie criteria (voldoende jaren opleiding van de leidsters, het aantal opgeleide leidsters per voorziening en de groepsgrootte) zijn beleidsmatig vastgelegd en de sector houdt zich daar goed aan. 'Uit de praktijk is echter bekend dat daarmee niet alle problemen op het gebied van kwaliteit zijn opgelost', aldus het NJi.
Ik vind het raar dat de Nederlandse kinderopvang middelmatig scoort. Ik heb namelijk het gevoel dat bij ons er echt alles aan wordt gedaan om de kinderen een goed en veilig gevoel te geven. Ze zijn bezig met het kindvolgsysteem en we hebben een gezondheidsprotocol. Dat houdt in dat er wordt gelet op wat de kinderen te eten krijgen.
maandag 8 december 2008
De SKE vind het heel belangrijk dat je op je rug let.
Bij ons op het kinderdagverblijf. Zijn er allemaal voorzieningen die rugklachten moeten tegen gaan, zoals het trapje om de verschoontafel op te komen en de verstelbare verschoontafel. Maar ik vind het soms wel wat overdreven, als ik een kind help met op de verschoontafel te klimmen, en ik sta dan wat voorovergebogen, wordt er soms tegen mij gezegd dat het kind zelf wel op de tafel kan klimmen. Ik vind dat wel heel aardig van die mensen, maar soms heeft het kind er moeite mee en zal een klein beetje hulp wel fijn vinden, en aangezien ik geen last heb van rugklachten, denk ik er ook minder snel over na.
zaterdag 6 december 2008
Het gezondheidsprotocol
Bij ons op het kinderdagverblijf, hebben we een gezondheids protocol. Ik vind dat wel heel belangrijk en goed. Want we letten op wat de kinderen tussendoor krijgen, wat ze trakteren en welk beleg we ze op brood doen. Hieronder heb ik een tabel waar je kunt zien welk zoet beleg het zoetst is.
maandag 14 januari 2008
Moet ik mijn naam veranderen?
Ik ben nu al een beetje zenuwachtig voor de stage. En in 1 keer bedacht ik me plotseling, dat kleine kinderen niet zo goed mijn naam kunnen zeggen. Dus nu vraag ik mij af of ik mijn naam niet (voor de kleine kinderen) moet veranderen in Jo, of Jill (dat is mijn tweede naam).
Zodat ze me gewoon kunnen roepen, en ik weet dat ze mij dan roepen en niet iemand anders.
Zodat ze me gewoon kunnen roepen, en ik weet dat ze mij dan roepen en niet iemand anders.
maandag 5 november 2007
Kindersterretjes 2.
Ik heb een reactie gekregen, van dat dit een onderwerp is waar je niet veel te maken mee krijgt. Ik vind dit niet zo, omdat er genoeg kinderen zijn die in een musical of in een tv-serie of in een reclame spotje spelen.
En je weet niet of zulke kinderen wel of niet in jouw klas komen. Misschien komt er wel iemand uit een rijke of beroemde familie in je klas. En hoe ga je hiermee om.
En wat ik hierover wou weten was hoe je met zulke mensen om gaat.
Ik vind dat je iedereen hetzelfde moet beoordelen. En ik vind dat je er wel over moet nadenken van wat als er zo'n kind in je klas komt.
En je weet niet of zulke kinderen wel of niet in jouw klas komen. Misschien komt er wel iemand uit een rijke of beroemde familie in je klas. En hoe ga je hiermee om.
En wat ik hierover wou weten was hoe je met zulke mensen om gaat.
Ik vind dat je iedereen hetzelfde moet beoordelen. En ik vind dat je er wel over moet nadenken van wat als er zo'n kind in je klas komt.
dinsdag 9 oktober 2007
Kindersterretjes.
Ciske de Rat: Zachte armen voor volmaakt schoffie
Musical Door Patrick van den Hanenberg
AMSTERDAM - Het is misschien niet echt eerlijk tegenover componist Henny Vrienten en tekstdichter André Breedland. Zij hebben zich suf geschreven voor de musical Ciske de Rat, maar vooral bij Ik voel me zo verdomd alleen lopen je de rillingen over de rug.
De hit uit de film van 1984, die in de theatermusical is teruggehaald, is een superieur levenslied, waarin de vooroorlogse ellende, Jordaansentiment en de onbevangenheid van een kind prachtig samenvallen. Wat dit nummer onvergetelijk maakt in de musical is dat het een duet is geworden van Danny de Munk, de film-Ciske maar nu als volwassen man, en zijn schaduw uit het verleden, gespeeld door het innemende joch Dave Dekker. De kleine rat begint krachtig ingetogen aan het lied, en krijgt dan steun van zijn oudere ik, die als soldaat terugkijkt op zijn bewogen jeugd, waarin hij zijn tirannieke moeder heeft vermoord. Twee Ciske-producties ineen, hier wordt Nederlandse cultuurgeschiedenis geschreven.
Twaalfhonderd ‘blanke jongens tussen de 8 en 12 jaar met een maximale lengte van 1.50 m. en een heldere zangstem’ deden auditie voor de rol van Ciske en zijn klasgenoten. Het premièrepubliek met de koningin zag Dave Dekker als de eerste Ciske. Al zijn die andere Ciskes maar half zo goed als Dekker, dan zal niemand klagen. Hier stond de reïncarnatie van André Hazes, Willy Alberti en Danny de Munk zelf. ‘Had ik maar iemand om van te houden, twee zachte armen om me heen.’ Met die armen om hem heen komt het wel goed: die omhelzing krijgt hij van het publiek.
Koningin
Het verhaal begint met koningin Wilhelmina die haar landgenoten eind augustus 1939 via de radio toespreekt. ‘De situatie is ernstig.’ Met het ritme van een trein, die naar de afgrond dendert, zingen gemobiliseerde soldaten over de dreiging. Tekst, compositie en uitvoering zijn volmaakt. En dat blijft de hele avond zo. De muziek van Vrienten is foutloos en haakt in op elke sfeerwijziging in het verhaal: Charleston, Jordaanwals, Sondheim-complexiteit, alles zit erin. De tekst is brutaal en warm, het spel is ontroerend en geestig. Marjolein Touw als grofgebekte harde moeder is meesterlijk, en zo kan het hele rijtje spelers worden afgegaan. Ciske de musical staat op de schouders van de hele Nederlandse musicalgeschiedenis, van De Jantjes via Kruimeltje tot de Schmidt/Bannink-producties. Dit is de indrukwekkendste oorspronkelijke musical uit de stal van Joop van den Ende.
De musical gaat verder dan de film, die ophoudt als Ciske uit de jeugdinrichting komt. Nu wordt ook het oorlogsverhaal verteld met de ideologische tegenstellingen. De twee perioden van Ciskes leven worden slim overbrugd door meester Bruijs (Hugo Haenen), die de kleine rat zo liefdevol heeft opgevangen en nu als wachtmeester in mobilisatietijd over soldaat eerste klas Cis Vrijmoeth waakt. In het dramatische lied Oorlog in mijn hoofd – waarin De Munk zich een groot acteur en zanger toont – zien we de strijd aan de Grebbelinie, maar ook de traumatische moord op zijn moeder. Ciske de Rat is een aaneenschakeling van emoties zonder enige dip.
Mijn mening: ik vind dat kinderen steeds jonger gaan acteren. Op zich is daar niks mis mee. Maar er zijn ook kinderen die op een gegeven moment de druk niet meer aan kunnen. Kijk naar Britney Spears. Is het dan nog wel zo verstandig om kinderen op een jonge leeftijd te laten acteren?
Musical Door Patrick van den Hanenberg
AMSTERDAM - Het is misschien niet echt eerlijk tegenover componist Henny Vrienten en tekstdichter André Breedland. Zij hebben zich suf geschreven voor de musical Ciske de Rat, maar vooral bij Ik voel me zo verdomd alleen lopen je de rillingen over de rug.
De hit uit de film van 1984, die in de theatermusical is teruggehaald, is een superieur levenslied, waarin de vooroorlogse ellende, Jordaansentiment en de onbevangenheid van een kind prachtig samenvallen. Wat dit nummer onvergetelijk maakt in de musical is dat het een duet is geworden van Danny de Munk, de film-Ciske maar nu als volwassen man, en zijn schaduw uit het verleden, gespeeld door het innemende joch Dave Dekker. De kleine rat begint krachtig ingetogen aan het lied, en krijgt dan steun van zijn oudere ik, die als soldaat terugkijkt op zijn bewogen jeugd, waarin hij zijn tirannieke moeder heeft vermoord. Twee Ciske-producties ineen, hier wordt Nederlandse cultuurgeschiedenis geschreven.
Twaalfhonderd ‘blanke jongens tussen de 8 en 12 jaar met een maximale lengte van 1.50 m. en een heldere zangstem’ deden auditie voor de rol van Ciske en zijn klasgenoten. Het premièrepubliek met de koningin zag Dave Dekker als de eerste Ciske. Al zijn die andere Ciskes maar half zo goed als Dekker, dan zal niemand klagen. Hier stond de reïncarnatie van André Hazes, Willy Alberti en Danny de Munk zelf. ‘Had ik maar iemand om van te houden, twee zachte armen om me heen.’ Met die armen om hem heen komt het wel goed: die omhelzing krijgt hij van het publiek.
Koningin
Het verhaal begint met koningin Wilhelmina die haar landgenoten eind augustus 1939 via de radio toespreekt. ‘De situatie is ernstig.’ Met het ritme van een trein, die naar de afgrond dendert, zingen gemobiliseerde soldaten over de dreiging. Tekst, compositie en uitvoering zijn volmaakt. En dat blijft de hele avond zo. De muziek van Vrienten is foutloos en haakt in op elke sfeerwijziging in het verhaal: Charleston, Jordaanwals, Sondheim-complexiteit, alles zit erin. De tekst is brutaal en warm, het spel is ontroerend en geestig. Marjolein Touw als grofgebekte harde moeder is meesterlijk, en zo kan het hele rijtje spelers worden afgegaan. Ciske de musical staat op de schouders van de hele Nederlandse musicalgeschiedenis, van De Jantjes via Kruimeltje tot de Schmidt/Bannink-producties. Dit is de indrukwekkendste oorspronkelijke musical uit de stal van Joop van den Ende.
De musical gaat verder dan de film, die ophoudt als Ciske uit de jeugdinrichting komt. Nu wordt ook het oorlogsverhaal verteld met de ideologische tegenstellingen. De twee perioden van Ciskes leven worden slim overbrugd door meester Bruijs (Hugo Haenen), die de kleine rat zo liefdevol heeft opgevangen en nu als wachtmeester in mobilisatietijd over soldaat eerste klas Cis Vrijmoeth waakt. In het dramatische lied Oorlog in mijn hoofd – waarin De Munk zich een groot acteur en zanger toont – zien we de strijd aan de Grebbelinie, maar ook de traumatische moord op zijn moeder. Ciske de Rat is een aaneenschakeling van emoties zonder enige dip.
Mijn mening: ik vind dat kinderen steeds jonger gaan acteren. Op zich is daar niks mis mee. Maar er zijn ook kinderen die op een gegeven moment de druk niet meer aan kunnen. Kijk naar Britney Spears. Is het dan nog wel zo verstandig om kinderen op een jonge leeftijd te laten acteren?
zaterdag 6 oktober 2007
Ziektekosten pleegkind weer volledig vergoed
DEN HAAG - Pleegouders krijgen per 1 januari 2007 weer vergoeding voor aanvullende medische zorg voor hun pleegkinderen, zoals brillen, beugels en fysiotherapie. Staatssecretaris Clémence Ross (Volksgezondheid) heeft maandag aan de Tweede Kamer geschreven dat de betrokken partijen zo goed als rond zijn met verzekeraar VGZ over een aanvullende verzekering.
De staatssecretaris had de Tweede Kamer vorige maand beloofd dit zo snel mogelijk te regelen. Ook illegale pleegkinderen krijgen weer dezelfde verzekering als voor de invoering van het nieuwe ziektekostenstelsel.
Door de invoering van deze nieuwe zorgverzekering begin dit jaar was de aanvullende ziektekostenverzekering voor pleegkinderen verdwenen. De extra kosten die dit afgelopen jaar voor de pleegouders met zich meebracht, krijgen ze ook terug, liet Ross de Kamer weten. In november horen ze hoe deze regeling eruit gaat zien.
Mijn mening: ik vind het heel goed dat pleegouders weer vergoedingen krijgen voor hun pleegkind.
De staatssecretaris had de Tweede Kamer vorige maand beloofd dit zo snel mogelijk te regelen. Ook illegale pleegkinderen krijgen weer dezelfde verzekering als voor de invoering van het nieuwe ziektekostenstelsel.
Door de invoering van deze nieuwe zorgverzekering begin dit jaar was de aanvullende ziektekostenverzekering voor pleegkinderen verdwenen. De extra kosten die dit afgelopen jaar voor de pleegouders met zich meebracht, krijgen ze ook terug, liet Ross de Kamer weten. In november horen ze hoe deze regeling eruit gaat zien.
Mijn mening: ik vind het heel goed dat pleegouders weer vergoedingen krijgen voor hun pleegkind.
Ziektekosten pleegkind weer volledig vergoed
DEN HAAG - Pleegouders krijgen per 1 januari 2007 weer vergoeding voor aanvullende medische zorg voor hun pleegkinderen, zoals brillen, beugels en fysiotherapie. Staatssecretaris Clémence Ross (Volksgezondheid) heeft maandag aan de Tweede Kamer geschreven dat de betrokken partijen zo goed als rond zijn met verzekeraar VGZ over een aanvullende verzekering.
De staatssecretaris had de Tweede Kamer vorige maand beloofd dit zo snel mogelijk te regelen. Ook illegale pleegkinderen krijgen weer dezelfde verzekering als voor de invoering van het nieuwe ziektekostenstelsel.
Door de invoering van deze nieuwe zorgverzekering begin dit jaar was de aanvullende ziektekostenverzekering voor pleegkinderen verdwenen. De extra kosten die dit afgelopen jaar voor de pleegouders met zich meebracht, krijgen ze ook terug, liet Ross de Kamer weten. In november horen ze hoe deze regeling eruit gaat zien.
Mijn mening: ik vind het heel goed dat pleegouders weer vergoedingen krijgen voor hun pleegkind.
De staatssecretaris had de Tweede Kamer vorige maand beloofd dit zo snel mogelijk te regelen. Ook illegale pleegkinderen krijgen weer dezelfde verzekering als voor de invoering van het nieuwe ziektekostenstelsel.
Door de invoering van deze nieuwe zorgverzekering begin dit jaar was de aanvullende ziektekostenverzekering voor pleegkinderen verdwenen. De extra kosten die dit afgelopen jaar voor de pleegouders met zich meebracht, krijgen ze ook terug, liet Ross de Kamer weten. In november horen ze hoe deze regeling eruit gaat zien.
Mijn mening: ik vind het heel goed dat pleegouders weer vergoedingen krijgen voor hun pleegkind.
dinsdag 25 september 2007
De voordelen en nadelen van adopteren.
Degenen die adopteren wegen natuurlijk wel eerst de voordelen en nadelen af.
De voordelen:
* De adoptiefouders kunnen zelf geen kinderen krijgen.
Mijn mening: ik vind dit een goede reden als je echt heel graag kinderen wil. Is dit een goede methode. Omdat je kinderen zonder toekomst, een toekomst kunt geven.
* De adoptiefouders hebben al een kind, maar de kans op een tweede kind is door medische redenen zeer klein of helemaal niet aanwezig. Er kan dan bijkomen dat het eerste kind een broertje of zusje willen. En dat de ouders voor het kind dat er al is of dat er een kind in het gezin overleden is aan bijvoorbeeld een erfelijke ziekte en dat de adoptiefouders een volgende zwangerschap niet meer aandurven.
Mijn menig: ook dit vind ik wel een goede reden om kinderen te adopteren. Omdat je kinderen zonder toekomst, een toekomst kunt geven. En het is voor je eigen veiligheid en de veiligheid voor het kind dat dan nog niet eens geboren is om niet zelf zwanger te worden.
* De adoptiefouders hebben zelf al kinderen. En adopteren een kind, omdat ze toch al een eigen kind hebben.
Mijn mening: aan de ene kant vind ik dit goed, voor de kinderen omdat ze dan een toekomst kunnen hebben, aan de andere kant vind ik het niet goed, omdat deze mensen de mensen die geen kinderen kunnen krijgen in de weg zitten door een kind te adopteren terwijl dat ze zelf een kind kunnen krijgen.
* De adoptieouders zijn vrijwillig kinderloos. Zij kunnen hier een aantal redenen voor hebben, zoals het bestrijden van de overbevolking of het helpen van kansarme kinderen, wat soms gepaard gaat met schuldgevoelens voor de situatie zoals die in de Derde Wereld is. Verder kan het zijn dat een echtpaar over adoptie gaat nadenken onder invloed van de mening van vrienden of familie die een kind hebben geadopteerd en daar erg enthousiast over zijn.
Mijn mening: aan de ene kant vind ik dit goed, voor de kinderen omdat ze dan een toekomst kunnen hebben, aan de andere kant vind ik het niet goed, omdat deze mensen de mensen die geen kinderen kunnen krijgen in de weg zitten door een kind te adopteren terwijl dat ze zelf een kind kunnen krijgen.
De nadelen:
* Er zijn de afgelopen jaren een heleboel artikelen verschenen in kranten, tijdschriften en dergelijke over mislukte adoptieplaatsingen, waardoor men gaat denken dat adoptiekinderen probleemkinderen zijn en wordt afgezien van adoptie.
Mijn mening: aan de ene kant kan het wel begrijpen, omdat het niet leuk is als je een probleemkind krijgt, maar aan de andere kant als je zelf zwanger word weet je het ook niet of het kind een probleemkind wordt. Dus vind ik het eigenlijk niet echt een goede reden.
* In sommige gevallen moeten echtparen om financiële redenen afzien van adoptie, omdat de adoptiekosten te hoog zijn. Dit komt omdat je moet betalen voor de stichting die zorgt voor de plaatsing van een kind, voor reis- en verblijfskosten en voor donatie aan tehuizen.
Mijn mening: ik vind dat dit wel een goede reden is, omdat die mensen zelf hun eigen wens aan de kant zetten, en heel goed eraan denken wat ze de kinderen te bieden hebben.
* In enkele landen wordt steeds zorgvuldiger en terughoudender met buitenlandse adoptie omgegaan. Sommige landen stellen tegenwoordig zo’n hoge eisen dat niet alle partners die een kind willen adopteren hieraan voldoen.
* Mijn mening: ik vind dit echt belachelijk, omdat het kind misschien wel in het buitenland een betere toekomst heeft dan in het geboorteland.
* Sommige echtparen krijgen hele negatieve reacties van bijvoorbeeld ouders of vrienden als ze van hun adoptieplannen vertellen, waardoor ze kunnen terugschrikken en van hun adoptieplannen afzien.
Mijn mening: ik vind dit een goede reden voor de mensen die willen adopteren om het niet te doen. Maar ik vind het wel gemeen van mensen als ze anderen ervan afhouden om niet te gaan adopteren. Zeker als iemand er een goede reden voor heeft.
De voordelen:
* De adoptiefouders kunnen zelf geen kinderen krijgen.
Mijn mening: ik vind dit een goede reden als je echt heel graag kinderen wil. Is dit een goede methode. Omdat je kinderen zonder toekomst, een toekomst kunt geven.
* De adoptiefouders hebben al een kind, maar de kans op een tweede kind is door medische redenen zeer klein of helemaal niet aanwezig. Er kan dan bijkomen dat het eerste kind een broertje of zusje willen. En dat de ouders voor het kind dat er al is of dat er een kind in het gezin overleden is aan bijvoorbeeld een erfelijke ziekte en dat de adoptiefouders een volgende zwangerschap niet meer aandurven.
Mijn menig: ook dit vind ik wel een goede reden om kinderen te adopteren. Omdat je kinderen zonder toekomst, een toekomst kunt geven. En het is voor je eigen veiligheid en de veiligheid voor het kind dat dan nog niet eens geboren is om niet zelf zwanger te worden.
* De adoptiefouders hebben zelf al kinderen. En adopteren een kind, omdat ze toch al een eigen kind hebben.
Mijn mening: aan de ene kant vind ik dit goed, voor de kinderen omdat ze dan een toekomst kunnen hebben, aan de andere kant vind ik het niet goed, omdat deze mensen de mensen die geen kinderen kunnen krijgen in de weg zitten door een kind te adopteren terwijl dat ze zelf een kind kunnen krijgen.
* De adoptieouders zijn vrijwillig kinderloos. Zij kunnen hier een aantal redenen voor hebben, zoals het bestrijden van de overbevolking of het helpen van kansarme kinderen, wat soms gepaard gaat met schuldgevoelens voor de situatie zoals die in de Derde Wereld is. Verder kan het zijn dat een echtpaar over adoptie gaat nadenken onder invloed van de mening van vrienden of familie die een kind hebben geadopteerd en daar erg enthousiast over zijn.
Mijn mening: aan de ene kant vind ik dit goed, voor de kinderen omdat ze dan een toekomst kunnen hebben, aan de andere kant vind ik het niet goed, omdat deze mensen de mensen die geen kinderen kunnen krijgen in de weg zitten door een kind te adopteren terwijl dat ze zelf een kind kunnen krijgen.
De nadelen:
* Er zijn de afgelopen jaren een heleboel artikelen verschenen in kranten, tijdschriften en dergelijke over mislukte adoptieplaatsingen, waardoor men gaat denken dat adoptiekinderen probleemkinderen zijn en wordt afgezien van adoptie.
Mijn mening: aan de ene kant kan het wel begrijpen, omdat het niet leuk is als je een probleemkind krijgt, maar aan de andere kant als je zelf zwanger word weet je het ook niet of het kind een probleemkind wordt. Dus vind ik het eigenlijk niet echt een goede reden.
* In sommige gevallen moeten echtparen om financiële redenen afzien van adoptie, omdat de adoptiekosten te hoog zijn. Dit komt omdat je moet betalen voor de stichting die zorgt voor de plaatsing van een kind, voor reis- en verblijfskosten en voor donatie aan tehuizen.
Mijn mening: ik vind dat dit wel een goede reden is, omdat die mensen zelf hun eigen wens aan de kant zetten, en heel goed eraan denken wat ze de kinderen te bieden hebben.
* In enkele landen wordt steeds zorgvuldiger en terughoudender met buitenlandse adoptie omgegaan. Sommige landen stellen tegenwoordig zo’n hoge eisen dat niet alle partners die een kind willen adopteren hieraan voldoen.
* Mijn mening: ik vind dit echt belachelijk, omdat het kind misschien wel in het buitenland een betere toekomst heeft dan in het geboorteland.
* Sommige echtparen krijgen hele negatieve reacties van bijvoorbeeld ouders of vrienden als ze van hun adoptieplannen vertellen, waardoor ze kunnen terugschrikken en van hun adoptieplannen afzien.
Mijn mening: ik vind dit een goede reden voor de mensen die willen adopteren om het niet te doen. Maar ik vind het wel gemeen van mensen als ze anderen ervan afhouden om niet te gaan adopteren. Zeker als iemand er een goede reden voor heeft.
Waarom staat iemand een kind af?
Het adopteren van een kind begint natuurlijk bij het afstaan van een kind. Misschien vind je het raar dat een moeder of vader of beiden zomaar hun kind weggeven. Maar er zijn altijd nog redenen waarom iemand hun kind afstaat.
Dit zijn de redenen;
* Door armoede, doordat veel kinderen geboren worden en de hoge werkeloosheid zijn de ouders vaak niet in staat om hun kinderen de zorg te geven die ze nodig hebben.
Mijn mening: ik vind dit op zich wel een goeie reden, omdat de ouders dan niet alleen aan zichzelf denken maar ook aan hun kind. En waar het beter kan opgroeien. Bij hunzelf of bij een ander.
* In veel ontwikkelingslanden weet men nog weinig af van voorbehoedsmiddelen en is abortus verboden, waardoor veel vrouwen ongewenst zwanger raken. En voor een ongehuwde moeder die moet werken om in leven te blijven is het vaak erg moeilijk om opvang te vinden voor haar kind.
Mijn mening: ik vind het goed dat de ouders hun kind dan ter adoptie opgeven en het niet ter vondeling leggen, maar ik vind dat de E.U. en de V.S hier wel wat aan kan doen. Door ze voorlichting te geven over voorbehoedsmiddelen.
* In sommige culturen worden kinderen met gemengd bloed niet geaccepteerd, waardoor moeder en kind uit de familie verstoten worden.
Mijn mening: ik vind het niet eerlijk dat families, kinderen met gemengd bloed niet toelaten, en daarom vind ik dit eigenlijk een belachelijke reden om je kind te laten adopteren. Maar als je helemaal alleen bent als vrouw en je familie wil je niet helpen, kan ik het wel begrijpen als je het kind laat adopteren.
* In China is het zo dat je volgens de overheid, maar één kind mag hebben per echtpaar.
Mijn mening: ik vind dat de regering deze regels weg moet doen, omdat als een vrouw dan zwanger wordt van iemand en die heeft al een kind. Dat diegene uit angst het kind ter vondeling legt of het laat adopteren, waardoor ze het probleem, de dichte bevolking, alleen maar afschuift naar een ander land.
* Het komt voor dat vrouwen hun kind afstaan voor geld, zodat de verleiding groot is om regelmatig zwanger te raken.
Mijn mening: ik vind het heel gemeen, dat een kind de dupe word van de gierigheid van zijn/haar moeder. Want stel dat het kind zijn/ haar moeder wil opzoeken en zich afvraagt waarom zijn/haar moeder, diegene heeft afgestaan. Dat die moeder dan zegt voor het geld. dat vind ik echt heel zielig voor diegene.
* Door natuurrampen en oorlogen raken veel kinderen hun familie kwijt of blijven alleen achter als wees. Het kan zijn dat ze dan van straat worden gehaald en in een tehuis worden geplaatst.
Mijn mening: ik vind dit heel goed, zodat het kind dan nog een toekomst kan hebben.
Dit zijn de redenen;
* Door armoede, doordat veel kinderen geboren worden en de hoge werkeloosheid zijn de ouders vaak niet in staat om hun kinderen de zorg te geven die ze nodig hebben.
Mijn mening: ik vind dit op zich wel een goeie reden, omdat de ouders dan niet alleen aan zichzelf denken maar ook aan hun kind. En waar het beter kan opgroeien. Bij hunzelf of bij een ander.
* In veel ontwikkelingslanden weet men nog weinig af van voorbehoedsmiddelen en is abortus verboden, waardoor veel vrouwen ongewenst zwanger raken. En voor een ongehuwde moeder die moet werken om in leven te blijven is het vaak erg moeilijk om opvang te vinden voor haar kind.
Mijn mening: ik vind het goed dat de ouders hun kind dan ter adoptie opgeven en het niet ter vondeling leggen, maar ik vind dat de E.U. en de V.S hier wel wat aan kan doen. Door ze voorlichting te geven over voorbehoedsmiddelen.
* In sommige culturen worden kinderen met gemengd bloed niet geaccepteerd, waardoor moeder en kind uit de familie verstoten worden.
Mijn mening: ik vind het niet eerlijk dat families, kinderen met gemengd bloed niet toelaten, en daarom vind ik dit eigenlijk een belachelijke reden om je kind te laten adopteren. Maar als je helemaal alleen bent als vrouw en je familie wil je niet helpen, kan ik het wel begrijpen als je het kind laat adopteren.
* In China is het zo dat je volgens de overheid, maar één kind mag hebben per echtpaar.
Mijn mening: ik vind dat de regering deze regels weg moet doen, omdat als een vrouw dan zwanger wordt van iemand en die heeft al een kind. Dat diegene uit angst het kind ter vondeling legt of het laat adopteren, waardoor ze het probleem, de dichte bevolking, alleen maar afschuift naar een ander land.
* Het komt voor dat vrouwen hun kind afstaan voor geld, zodat de verleiding groot is om regelmatig zwanger te raken.
Mijn mening: ik vind het heel gemeen, dat een kind de dupe word van de gierigheid van zijn/haar moeder. Want stel dat het kind zijn/ haar moeder wil opzoeken en zich afvraagt waarom zijn/haar moeder, diegene heeft afgestaan. Dat die moeder dan zegt voor het geld. dat vind ik echt heel zielig voor diegene.
* Door natuurrampen en oorlogen raken veel kinderen hun familie kwijt of blijven alleen achter als wees. Het kan zijn dat ze dan van straat worden gehaald en in een tehuis worden geplaatst.
Mijn mening: ik vind dit heel goed, zodat het kind dan nog een toekomst kan hebben.
Adoptie kinderen.
Aangezien de lerares van 314 kinderopvang meer wil weten over het onderwerp adoptiekinderen, zet ik hier wel meer over op mijn blog. En ik zet ook stellingen hierover: waar ik zelf een mening over geef en waar jullie een mening op kunnen geven.
dinsdag 18 september 2007
Sociale vaardigheidstaining: De Vlinder Cursus
Voor alle kinderen in de leeftijd van 4 t/m 12 jaar is het mogelijk om een sociale vaardigheidstraining genaamd 'De Vlinder Cursus' te volgen. De Vlinder Cursus kunt u vergelijken met een sociale vaardigheidstraining. De Vlinder Cursus biedt echter meer dan alleen sociale vaardigen. Tijdens de Vlinder Cursus zullen de kinderen leren meer zelfvertrouwen te krijgen, omgaan met en uiten van emoties, gesprekken te voeren, keuzes te maken, leren nee zeggen, kritiek geven en ontvangen, sociale vaardigheden aanleren, vriendjes maken /blijven, meer inzicht krijgen in pesten, denken en voelen. De kinderen zullen dit spelenderwijs leren door middel van: rollenspelen en pictogrammen. Daarnaast wordt er elke les aandacht besteed aan ontspanningsoefeningen en samenwerkingspelletjes.
Er is een onderzoek geweest onder alle ouders die hun kind het afgelopen jaar deel hebben laten nemen aan de sociale vaardigheidstraining 'De Vlinder Cursus'. Uit dit onderzoek is gebleken dat de ouders de Vlinder Cursus gemiddeld een 8 als cijfer geven.
De sociale vaardigheidstraining 'De Vlinder Cursus' is interessant voor iedereen van 4 t/m 12 jaar maar in het bijzonder voor kinderen:
· Die gepest worden
· Die meer zelfvertrouwen nodig hebben
· Die moeilijk vriendjes kunnen maken
· Die moeilijk vriendjes weten te blijven
· Die angstig of stil zijn
· Die snel boos worden en niet weten hoe hiermee om te gaan
· Die moeilijk hun emoties kunnen uiten
· Die meer sociale vaardigheden nodig hebben
· Die niet of slecht kunnen ontspannen (bijvoorbeeld in slaap komen)
· Die slecht kunnen samenspelen/samenwerken
· Die gebrek hebben aan energie
· Die een slechte concentratie hebben
· Die faalangst hebben
· Die moeite hebben met gesprekken voeren
· Die moeite hebben met keuzes maken
· Die moeite hebben met nee zeggen
· Die moeite hebben met kritiek geven en/of ontvangen
· Die niet goed weten hoe ze om moeten gaan met teleurstellingen
De onderwerpen per les zien er als volgt uit:
1. Kennismaking
2. Emoties
3. Zelfvertrouwen
4. Pesten
5. Gesprekken voeren
6. Keuzes maken, leren nee zeggen
7. Denken en voelen
8. Kritiek geven en ontvangen
9. Herhaling
10. Afsluiting
De cursus bestaat uit 10 lessen van circa 2 uur. De groepjes bestaan uit maximaal 6 kinderen. De Vlinder cursus is gegeven in 3 leeftijdscategorieën: 4-6 jaar, 7-9 jaar en 10-12 jaar.
De eerst volgende Vlinder Cursus wordt gegeven in Almere en start in de week van 1 oktober 2007. De indeling is als volgt:
4 t/m 6 jaar op de woensdag van 15.00 tot 17.00 uur
7 t/m 9 jaar op de donderdag van 16.00 tot 18.00 uur
10 t/m 12 jaar op de dinsdag 16.00 tot 18.00 uur
Mijn mening: ik vind het goed dat kinderen geholpen worden en zeker op jonge leeftijd omdat ze dan er misschien beter mee omgaat. Maar ik vind eigenlijk ook wel dat de ouders zelf ook wel het kind wat dingenmoeten bij brengen. Maar als ze het echt niet meer zelf kunnen. Vind ik het wel goed dat er zulke programma’s bestaan.
Er is een onderzoek geweest onder alle ouders die hun kind het afgelopen jaar deel hebben laten nemen aan de sociale vaardigheidstraining 'De Vlinder Cursus'. Uit dit onderzoek is gebleken dat de ouders de Vlinder Cursus gemiddeld een 8 als cijfer geven.
De sociale vaardigheidstraining 'De Vlinder Cursus' is interessant voor iedereen van 4 t/m 12 jaar maar in het bijzonder voor kinderen:
· Die gepest worden
· Die meer zelfvertrouwen nodig hebben
· Die moeilijk vriendjes kunnen maken
· Die moeilijk vriendjes weten te blijven
· Die angstig of stil zijn
· Die snel boos worden en niet weten hoe hiermee om te gaan
· Die moeilijk hun emoties kunnen uiten
· Die meer sociale vaardigheden nodig hebben
· Die niet of slecht kunnen ontspannen (bijvoorbeeld in slaap komen)
· Die slecht kunnen samenspelen/samenwerken
· Die gebrek hebben aan energie
· Die een slechte concentratie hebben
· Die faalangst hebben
· Die moeite hebben met gesprekken voeren
· Die moeite hebben met keuzes maken
· Die moeite hebben met nee zeggen
· Die moeite hebben met kritiek geven en/of ontvangen
· Die niet goed weten hoe ze om moeten gaan met teleurstellingen
De onderwerpen per les zien er als volgt uit:
1. Kennismaking
2. Emoties
3. Zelfvertrouwen
4. Pesten
5. Gesprekken voeren
6. Keuzes maken, leren nee zeggen
7. Denken en voelen
8. Kritiek geven en ontvangen
9. Herhaling
10. Afsluiting
De cursus bestaat uit 10 lessen van circa 2 uur. De groepjes bestaan uit maximaal 6 kinderen. De Vlinder cursus is gegeven in 3 leeftijdscategorieën: 4-6 jaar, 7-9 jaar en 10-12 jaar.
De eerst volgende Vlinder Cursus wordt gegeven in Almere en start in de week van 1 oktober 2007. De indeling is als volgt:
4 t/m 6 jaar op de woensdag van 15.00 tot 17.00 uur
7 t/m 9 jaar op de donderdag van 16.00 tot 18.00 uur
10 t/m 12 jaar op de dinsdag 16.00 tot 18.00 uur
Mijn mening: ik vind het goed dat kinderen geholpen worden en zeker op jonge leeftijd omdat ze dan er misschien beter mee omgaat. Maar ik vind eigenlijk ook wel dat de ouders zelf ook wel het kind wat dingenmoeten bij brengen. Maar als ze het echt niet meer zelf kunnen. Vind ik het wel goed dat er zulke programma’s bestaan.
Welke problemen komen regelmatig voor bij adoptiekinderen?
Het komt regelmatig voor dat adoptiekinderen problemen krijgen. Zij kunnen zich bijvoorbeeld niet hechten aan hun nieuwe ouders of hebben het gevoel niet te passen in het gezin waarin ze terecht zijn gekomen. Gedragproblemen kunnen hiervan een gevolg zijn.
Sommige kinderen willen weten wie hun biologische ouders zijn, maar hebben moeite om inzage te krijgen in hun afstammingdossier. En daarbij komt dat veel adoptiekinderen zich schuldig gaan voelen tegenover de adoptieouders als ze belangstelling hebben voor hun biologische ouders.
Een aantal adoptiekinderen krijgt pas op latere leeftijd dergelijke problemen, soms als ze al volwassen zijn.
Moet je daarom als je kinderen al van kleins af aan geadopteerd zijn, maar later of helemaal niet vertellen dat ze geadopteerd zijn?
Mijn mening: ik vind dat als je kinderen adopteert, je altijd eerlijk tegen ze moet wezen. Dus het gewoon tegen ze zeggen, ook al krijgen ze er problemen mee. Wat als je het niet zegt, dan kan het zo zijn dat ze je wel echt als ouders gaan zien, maar als je het later vertelt kan het dan wel zo zijn dat ze niks meer met je te maken willen hebben. Dus ik vind eigenlijk dat je het meteen moet zeggen.
Sommige kinderen willen weten wie hun biologische ouders zijn, maar hebben moeite om inzage te krijgen in hun afstammingdossier. En daarbij komt dat veel adoptiekinderen zich schuldig gaan voelen tegenover de adoptieouders als ze belangstelling hebben voor hun biologische ouders.
Een aantal adoptiekinderen krijgt pas op latere leeftijd dergelijke problemen, soms als ze al volwassen zijn.
Moet je daarom als je kinderen al van kleins af aan geadopteerd zijn, maar later of helemaal niet vertellen dat ze geadopteerd zijn?
Mijn mening: ik vind dat als je kinderen adopteert, je altijd eerlijk tegen ze moet wezen. Dus het gewoon tegen ze zeggen, ook al krijgen ze er problemen mee. Wat als je het niet zegt, dan kan het zo zijn dat ze je wel echt als ouders gaan zien, maar als je het later vertelt kan het dan wel zo zijn dat ze niks meer met je te maken willen hebben. Dus ik vind eigenlijk dat je het meteen moet zeggen.
Brainstormen
In brainstormen plaats ik een artikel. Waar ik op reageer door mijn eigen mening te geven. Daarna kunnen jullie op het artikel en mijn mening reageren. En de voor- en nadelen tegen elkaar afwegen om een eigen mening te krijgen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
